t/m #5 Een burger met moed

Zo, ik heb het allemaal eens even doorgenomen. Ik moet zeggen dat ik het wel zie zitten. Dat is voor mijn doen érg positief, want ik had het al bijna opgegeven. Nieuwe technologie, aaarrgggh!

Ik zou natuurlijk graag zeggen dat dit anti gevoel door mijn ouders komt, die liever een boek lezen, een kruiswoordpuzzel of een sudoku maken, schrijven, dichten, verven, knutselen, praten, koken , fotograferen, fietsen.. etc etc.

Anders zou ik nog kunnen beweren dat het door mijn vriendinnengroep, bestaande uit zes, komt, waarvan NIEMAND (echt echt echt waar) een I-phone o.i.d. heeft, zelfs geen internet op de mobiel! Vrienden kunnen nog wel eens op elkaar gaan lijken, dat blijkt.. 

Ik negeer wel even opzettelijk de manspersonen om me heen. Die lopen wel vrolijk up-to-date te zijn. Bij hen vind ik het echter weer vervelend, want ik ken inmiddels de achterkant van hun I-phone uit mijn hoofd en begin hun gezicht te vergeten. Helpt ook niet.
Wát een slechte invloeden allemaal, bah.

To be fair: ik heb me tot nu toe niet verdiept in dit soort dingen omdat ik bang was dat ik er toch niks van zou snappen. Als je het dan ook niet nodig hebt in het dagelijkse leven te midden van andere digibeten, ga je toch snel liever iets anders doen. Maar nu heb ik dus goede moed en dat geeft de burger dan weer moed.

RSS: ik snap oprecht dat het handig kan zijn. Ergens zeggen ze dat het niet zo populair is als mensen van te voren hadden verwacht, maar ik geloof oprecht dat het aantal gebruikers gaat stijgen. Voor privé heb ik het eigenlijk niet nodig, maar voor op werk kan ik het me beter voorstellen. Zoveel projecten, zoveel contacten, zoveel over het vak te vinden op internet. Een mooi overzicht zou dan hartstikke handig zijn bij het up-to-date blijven.

We moeten nu zo'n beetje bij #18 zijn? Nog maar 13 te gaan!